Eyvah! gözyaşları karlı dağlara düştü…
Umutlarımı söndürdü yüreğimi üşüttü.
Dokunmayın kuruyan yapraklarıma,
Savurmasın onları esen fırtına,
Dağılın, yeter artık kalabalıklar!
Teselli değil, yankılanan ağıtlar,
Şimdi ise karın korkunç soğuğu var;
Cefa çekmeden ulaşılmaz yar,
Gül,gül olamazdı olmasa hâr…
İbret alın, bakın tüten dumanıma,
Seccademi serdim Tacettin dergahına.
Şükran Beşışık